Irrland, of het verhaal van een nieuwe Mozes...

Halverwege huis en Nederlandse grens ligt een dorpje met een wel heel toepasselijke naam: Twisteden, een soort paradijs voor ruziemakers. Aan de rand van het dorp lag Plantaria, een soort dierentuintje annex arboretumpje, zo'n klein privé hobbytuintje, meestal opgezet door iemand met veel slappe was en vrije tijd. Aan de overkant van de straat lag het land van een puissant rijke boerenfamilie, die het niet zo goed konden vinden met de Plantaria's en om die nou eens lekker dwars te zitten, begon de boer met een doolhof in een maïsveld; hij noemde het "Irrland", het land waar je heerlijk kon verdwalen. Het was een succes en al gauw kwam er een bezoekerscentrum en een parkeerplaats.
Daarmee begon de ellende: Plantaria-bezoekers parkeerden bij Irrland en omgekeerd: herrie in de tent, kompleet met advocaten, dagvaardingen en een hoop geschrijf in de krant.

Om een lang verhaal kort te maken: Plantaria redde het niet en werd overgenomen door, jawel, Irrland. Dat is alweer een paar jaar geleden en in die tijd is het een regionaal pretpark geworden, met alle mogelijke toeters en bellen en een hele grote parkeerplaats. Eén van de redenen voor het regionaal enthousiasme is de toegangsprijs: voor 5 euro ben je de hele dag onder de pannen, zonder wachttijden, wel te verstaan.Ook de consumpties zijn aangenaam geprijsd: waar krijg je een halve liter bier voor 1,50? ( zie de website).
Een succesformule van de boer, die dan wel in de landbouw was begonnen, maar hier een betere boterham in zag. Zijn naam: Tebartz-Van Elst.
Eén van zijn kinderen was Franz-Peter, die gedurende zijn schooljaren op de dorpsschool en later in Kevelaer op het gymnasium al opviel: hij was "anders". FP werd priester, had in de rooms-katholieke organisatie een bliksemcarrière en werd een paar jaar geleden bisschop in Limburg a/d Lahn.
Vanaf dat moment moet er iets fout zijn gegaan: als je foto-googlet op "Tebartz-van Elst" zie je af en toe een foto van de priester, een wereld van verschil met de bisschop. Het verhaal moge bekend zijn: hij wilde een bisschoppelijk verblijf naast de dom met een heleboel toeters en bellen, en dat zou 5 miljoen kosten.Het optrekje is nu klaar, alles is mooi, groot en vooral duur: een eettafel van 175000,- een badkuip van 15000,-, en nog een aantal andere zaken liepen op tot een voorlopig eindbedrag van 31 miljoen.

En net als de oude Mozes, die zijn volk door de woestijn naar het beloofde land voerde, maar er zelf nooit aankwam, is de bisschop na een bezoek aan Rome op non-actief gesteld en mediteert ergens in Beieren in een klooster, hopelijk met een psychiater onder handbereik.

Nu kun je je natuurlijk afvragen: waar haalt een bisschop die miljoenen vandaan? En dan wordt het pas echt interessant, want dan raak je aan een aantal gekoesterde geheimen van de RK-kerk, te weten de inkomsten van deze instelling. Dan blijkt onder andere, dat een deel van de inkomsten van het bisdom terecht komen in de "bisschoppelijke stoel" en dan hebben we het al heel gauw over vele miljoenen, waar de bisschop vrijelijk mag over beschikken, hij hoeft geen verantwoording af te leggen, alleen is voor uitgaven boven de 5 miljoen toestemming van het Vaticaan nodig en daarom zijn de bisschoppelijke bouwkosten gestaffeld in een aantal onderdelen, die alle onder die 5 miljoen bleven
.In dit artikel wordt een beeld geschetst van de kerkelijke inkomsten: kerkbelasting, die bijna iedere Duitser betaalt, levert jaarlijks ruim 5 miljard op, 250 miljoen komt van giften en collectes en ongeveer 20 miljard komt van de staat: katholieke scholen, ziekenhuizen enz.worden voor 100% door de staat gefinancierd, tot en met de salarissen voor het hogere kader in de kerk. Daarnaast is de kerk ook economisch actief: brouwerijen, wijngaarden, bouwfirma's, verzekeringsbedrijven tot zelfs banken leveren een zeer aanzienlijke bron van inkomsten. Het is alleen maar toe te juichen dat dat nu eens in bredere kring bekend en bediscussieerd wordt: een eerste pluspunt.

Naast alle, deels geveinsde, ontevredenheid over de gang van zaken, is natuurlijk een ander pluspunt het feit dat die miljoenen grotendeels in de lokale dan wel regionale bedrijven terecht zijn gekomen en dat betekent natuurlijk arbeidsplaatsen. Een vriendelijk glimlachende architekt begreep niet veel van al die commotie: "het was toch mooi geworden...?"

Daartegenover staan dan een aantal slachtoffers van sexueel misbruik door katholieke functionarissen, die voor 5000,- een handtekening mochten zetten onder een verklaring, dat daarmee de zaak in der minne was geschikt. Een beetje heel erg wrang.

Vele duizenden hebben zich inmiddels uit de kerk laten uitschrijven en waarschijnlijk zullen er nog vele volgen. Voor de kerk maakt dat niet zoveel uit, die zal wel overleven, voor de uittreders betekent het 650 euro per jaar meer in de beurs. Het is echter de immateriële schade, die het meeste pijn zal gaan doen: ik geloof niet, dat de kerk in de toekomst nog zal zijn wat het jaren is geweest.....

Blijft natuurlijk de vraag, waar de nieuwe bisschop van Limburg a/d Lahn zal gaan wonen.....